Oferta dla pacjentów

  • Badania laboratoryjne

  • Spirometria

  • Immunoterapia swoista (odczulanie)

  • Testy alergologiczne

  • Holter EKG

  • EKG

  • Diagnostyka bezdechu podczas snu - Diagnostyka zaburzeń snu

  • Wypożyczanie koncentratorów tlenu

  • Kwalifikacje wstępne brachyterapii (Umowa w ramach współpracy z Centrum Onkologii Ziemi Lubelskiej)

  • Diagnostyka duszności

  • Badania czynnościowe i oceny wchłaniania tlenu przez płuca (DLCO)

  • Echo Serca

  • Badania ultrasonograficzne

  • USG Doppler

  • Akupunktura


Badania laboratoryjne

Oferujemy szeroki zakres badań laboratoryjnych. Skontaktuj się z nami po więcej informacji.


Testy alergiczne

Testy alergiczne wykonuje się w celu potwierdzenia czynnika, który wywołuje występujące u pacjenta reakcje alergiczne. Lekarz na podstawie wywiadu i badania wybiera, które testy i z jakimi alergenami wykonać dla oceny uczulenia u danego pacjenta. Wykonujemy trzy rodzaje testów alergologicznych: testy punktowe skórne, testy płatkowe, testy Polycheck® wykonywane z krwi

Testy skórne

Skórne testy punktowe (STP) wykonuje się w celu wykrycia lub potwierdzenia uczulenia u pacjentów z podejrzeniem atopowego zapalenia skóry, a także w uzasadnionych przypadkach sugerujących alergię na lek. A zatem metodę tę stosuje się głównie u chorych z podejrzeniem reakcji typu natychmiastowego, rozwijającej się w ciągu kilku, kilkunastu minut od kontaktu z alergenem i przebiegającej z udziałem przeciwciał klasy E (IgE-zależnej).

Testy te są szczególnie przydatne w diagnozowaniu uczulenia na alergeny powietrznopochodne, czyli zawieszone w powietrzu, takie jak pyłki roślin (traw, drzew i chwastów), roztocze kurzu domowego, alergeny sierści zwierząt lub grzyby pleśniowe. Znajdują zastosowanie również w rozpoznawaniu alergenów odpowiedzialnych za alergiczne i całoroczne zapalenia spojówek i błony śluzowej nosa oraz astmy. Ponadto skórne testy punktowe można wykonać z alergenami pokarmowymi, co czyni je szczególnie przydatnymi u najmłodszych chorych z podejrzeniem alergii pokarmowej.

W skład zestawów testów skórnych wchodzą:

Skórne testy punktowe należą do testów bezpiecznych i wiarygodnych. Powinny być wykonywane w okresie wolnym od objawów (ustalanym indywidualnie dla każdego pacjenta). Chory nie powinien być w trakcie leczenia lekami przeciwhistaminowymi (przeciwalergicznymi). Leki te należy odstawić na ok. 1—2 tygodni przed wykonaniem testów. W przypadku dzieci, z uwagi na konieczność współpracy, testy te zaleca się od 4. roku życia.

 

Testy płatkowe

Naskórkowe testy płatkowe wykonuje się w diagnostyce alergologicznej różnych odmian wyprysku, a w szczególności w przypadku podejrzenia wyprysku kontaktowego. Lekarz, zlecając te testy, chce ocenić reaktywność skóry na szereg różnych związków chemicznych, z którymi pacjent styka się w życiu codziennym (w domu, szkole, pracy). Zatem testy te służą zbadaniu kontaktowej reakcji immunologicznej. Kontaktowa reakcja immunologiczna zasadniczo rożni się od reakcji natychmiastowej obserwowanej w przypadku testów skórnych, bowiem zachodzi z udziałem komórek pamięci (limfocytów) i ma miejsce po ok. 24 h od kontaktu z alergenem.

Testy płatkowe wykonuje się na niezmienionej skórze pleców, gdzie alergeny umieszczone w wazelinie nakłada się w specjalnych komorach i przykleja za pomocą plastrów. Plastry z alergenami powinny być w ciągłym kontakcie ze skórą przez 48 godzin. Po upływie tego czasu testy się usuwa i dokonuje się pierwszego odczytu. Kolejny odczyt ma miejsce po upływie trzeciej doby (po 72 h) od nałożenia. W trakcie obecności testów na skórze chory nie powinien moczyć tej okolicy pleców.

Testy Polycheck® z krwi

Polycheck® to badanie, które można bezpiecznie wykonać dzieciom, dorosłym oraz osobom starszym. Nie wymaga specjalnego przygotowania, tj. odstawienia leków czy bycia na czczo. Wystarczy niewielka ilość krwi, żeby jednorazowo ocenić nawet 30 alergenów albo 18 przeciwciał.


Holter EKG

Badanie pracy serca metodą Holtera EKG pozwala rejestrować czynność serca przez całą dobę, dzięki czemu można wykryć zaburzenia, których nie pokaże ani elektrokardiogram, ani echo serca. Aparat do badania metodą Holtera wygląda jak walkman. Przytwierdza się go do paska w talii. Odchodzi od niego 7 elektrod, które lekarz przykleja na lewej piersi, wokół serca. Wcześniej odtłuszcza ją spirytusem lub eterem. Mężczyźni muszą to miejsce wygolić.

Noszenie aparatu zwanego holterem w niczym nie może nas ograniczać. Przeciwnie, by badanie było wiarygodne, powinniśmy robić to, co zwykle. Musimy tylko prowadzić dziennik i zapisywać w nim czas posiłków, spacerów, kierowania autem i opisywać objawy (np. kołatanie serca, zawroty głowy, duszności). Jedynym odstępstwem od zajęć jest to, że z holterem nie możemy się kąpać.

Badanie metodą Holtera zleca się w przypadku:

- zaburzeń rytmu serca (kołatania, szybkiego lub nierównego bicia)
- choroby niedokrwiennej serca
- omdlęń i zasłabnięć
- konieczności sprawdzenia pracy wszczepionego rozrusznika serca


Polisomnografia

Polisomnografia (Diagnostyka zaburzeń snu w domu pacjenta) - jest badaniem zlecanym przez lekarzy w przypadku podejrzenia choroby o nazwie Obturacyjny bezdech senny (OBS).

Dlaczego wykonuje się badanie polisomnograficzne?

Głównym wskazaniem do przeprowadzenia takiego badania jest podejrzenie zespołu zaburzeń oddychania w czasie snu – takiej choroby kiedy chory bardzo głośno chrapie, często przestaje w nocy oddychać a w czasie dnia ma skłonność do zasypiania w przeróżnych okolicznościach. Badania tego typu wykonuje się również wtedy, jeżeli ktoś ma inne problemy ze snem: cierpi na bezsenność, źle śpi lub bardzo często się w nocy budzi. (Badania polisomnograficzne wykonuje się ponadto niekiedy u osób chorujących na padaczkę).

Na czym polega badanie polisomnograficzne?

Mimo tajemniczej i skomplikowanie brzmiącej nazwy, to wszystko nie jest aż tak bardzo złożone. Można powiedzieć, że badanie polisomnograficzne polega na ciągłym zapisie snu osoby badanej. Jest to jednak pewne uproszczenie, gdyż rejestracja snu w aspekcie tego badania rozłożona jest na zapis czynności elektrycznej mózgu (elektroeencefalogram), ruchów gałek ocznych (elektrookulogram) oraz czynności mięsni podczas snu (elektromiogram). Bardzo istotnym elementem badania jest również zapis czynności oddychania: przepływu powietrza przez drogi oddechowe, ruchów oddechowych klatki piersiowej i brzucha oraz zwartości tlenu we krwi. Dodatkowo prowadzi się również zapis dźwięków chrapania, elektrokardiogramu (EKG), rejestruje się ponadto zmiany pozycji ciała w czasie snu. Zapis tych wszystkich parametrów gromadzony jest w pamięci urządzenia

Przygotowanie do badania polisomnograficznego:

1. Badanie może być jednoznacznie zinterpretowane, jeśli pacjent śpi przynajmniej 6 godzin w trakcie rejestracji. W celu wyeliminowania czynników wpływających na jakość i długość snu, najlepiej jest je wykonać w warunkach domowych. Technik lub pielęgniarka przyjedzie we wskazane miejsce wieczorem (godz. 20-21), by podłączyć aparaturę.
2. W czasie dnia przed badaniem nocnym unikaj odpoczynku i drzemki, tak abyś wieczorem był zmęczony (nawet bardziej niż zwykle) i łatwo usnął.
3. Zjedz kolację i dokonaj wieczornej toalety przed podłączeniem urządzenia. Staraj się nie pić zbyt dużo płynów, aby ograniczyć wstawanie do łazienki w nocy.
4. Weź leki, które zażywasz codziennie wieczorem. Jeśli stosujesz leki nasenne lub uspokajające, zapytaj lekarza, czy i kiedy je przyjąć.
5. Nie pij alkoholu w dniu badania.
6. Rano po przebudzeniu delikatnie usuń pasy, elektrody i cewnik podłączone na czas rejestracji. urządzenie odłącz od sieci elektrycznej i zapakuj do oryginalnej torby pozostawionej przez osobę podłączającą badanie. Zwróć zapakowany rejestrator do Przychodni, by badanie mogło być odczytane i zinterpretowane.
7. Umów się na wizytę w celu omówienia wyników i otrzymania dalszych zaleceń lekarza.


DLT (Domowe leczenie tlenem)

Domowe leczenie tlenem (DLT) jest jednym z największych osiągnięć w dziedzinie leczenia przewlekłej niewydolności oddychania w ostatnim ćwierćwieczu. Tlen jest pierwiastkiem niezbędnym do życia.

Zaawansowane stadia przewlekłych chorób płuc prowadzą do upośledzenia utlenowania organizmu. Upośledzenie czynności płuc pojawia się w pewnym okresie choroby i postępuje, zwykle powoli, aż do stanu klinicznego nazywanego niewydolnością oddychania.

Potwierdzono, że DLT nie tylko wydłuża życie chorych ale stabilizuje nadciśnienie płucne i zapobiega ujawnieniu się klinicznych cech serca płucnego. DLT poprawia pracę centralnego układu nerwowego, wspomagając wiele czynności poznawczych, a także poprawiając stan emocjonalny chorych zmniejszając napięcie, lęk i depresję. DLT powoduje obniżenie wskaźnika hematokrytu, zapobiegając chorobie zakrzepowo-zatorowej, zapobiega infekcjom oddechowym i zmniejsza częstość hospitalizacji. Jakość życia chorych poprawia się a koszty ponoszone przez służbę zdrowia zmniejszają się.

Najczęstszą chorobą prowadzącą do niewydolności oddychania jest POChP. Około 80% chorych korzystających z DLT na świecie to chorzy na tę chorobę. Niewydolność oddychania można podejrzewać u chorych z ciężką postacią choroby (FEV <50% wartości należnej). Łatwym nieinwazyjnym sposobem potwierdzenia podejrzenia jest pomiar wysycenia krwi tętniczej tlenem za pomocą pulsoksymetru. Odczyt SaO <90% wskazuje na potrzebę wykonania badania gazów krwi tętniczej (lub kapilarnej) albo skierowania chorego do najbliższego ośrodka DLT.

Jak otrzymać koncentrator tlenu?

DLT (Domowe leczenie tlenem) na NFZ

Do przewlekłego leczenia tlenem w warunkach domowych przy pomocy koncentratora tlenu na NARODOWY FUNDUSZ ZDROWIA, kwalifikują się chorzy na przewlekłe, nienowotworowe choroby płuc w okresie niewydolności oddychania. Kwalifikacja opiera się o wynik badania gazometrycznego krwi tętniczej pobranej w spoczynku, w pozycji siedzącej wykonanej w okresie wyrównania choroby (pacjent oddycha powietrzem atmosferycznym).

Kwalifikacji do leczenia dokonuje lekarz specjalista z oddziału chorób płuc, z którym świadczeniodawca podpisał sformalizowane zasady koordynacji i współpracy. Lekarz kwalifikujący do leczenia musi dysponować aktualnymi wynikami: badania gazometrycznego krwi, badania spirometrycznego, rtg klatki piersiowej PA i boczne, EKG, morfologii krwi z hematokrytem.

W celu skorzystania z refundowanej tlenoterapii domowej zapraszamy do rejestracji w placówce: telefonicznie - 81 462 10 01, lub osobiście - Przychodnia Alergopneuma Sp. z o.o. przy ul. Probostwo 5 w Lublinie.

DLT (Domowe leczenie tlenem) odpłatnie


Oferujemy również możliwość wypożyczenia koncentratora tlenu odpłatnie, bez potrzeby składania jakichkolwiek wyników badań. Cena wypożyczenia koncentratora obejmuje: sprzęt, przewody tlenowe oraz instruktarz.

Placówki w których można wypożyczyć koncentrator tlenu odpłatnie:

- Przychodnia Alergopneuma, ul. Probostwo 5 - tel. 81 462 10 01
- Centrum Medyczne Alergopneuma, ul. Kolejowa 3 - tel. 81 565 90 80

 

Kwalifikacje wstępnej brachyterapii (Umowa w ramach współpracy z Centrum Onkologii Ziemi Lubelskiej)

Brachyterapia jest rodzajem radioterapii miejscowej w chorobach nowotworowych. za pomocą aplikatora umieszczonego wewnątrzoskrzelowo w okolicy guza przewężającego lub blokującego oskrzele dostarczamy materiał radioaktywny. Może być stosowana samodzielnie albo jako część radioterapii z zewnętrznych pól.

Diagnostyka duszności

Diagnostyka duszności - "krótkiego oddechu" to pełne badanie sprawności wentylacyjnej płuc za pomocą pełnej spirometrii poszerzonej o zdolność dyfuzyjną gazów (DLCO) i ocena wydolności krążenia i serca za pomocą echokardiografii i innych testów laboratoryjnych.

Badania czynnościowe i oceny wchłaniania tlenu przez płuca DLCO

Badanie służy do oceny funkcji bariery pęcherzykowo-włośniczkowej, która oddziela powietrze znajdujące się w pęcherzykach płucnych od krwi w kapilarach. W przebiegu wielu chorób śródmiąższowych płuc bariera ta staje się mniej przepuszczalna dla gazów, co utrudnia oddychanie i jest jednym z mechanizmów prowadzących do rozwoju niewydolności oddechowej w przebiegu tych chorób. Do badania wykorzystuje się właściwości gazu wskaźnikowego, którym jest tlenek węgla (CO). Jest on bardzo toksyczny, ale używane podczas badania stężenia nie stanowią żadnego zagrożenia dla zdrowia.

Wskazania do badania

- Ocena czynności płuc w przebiegu większości chorób śródmiąższowych (w diagnostyce tych chorób i monitorowaniu ich przebiegu)
- Kwalifikacja do niektórych zabiegów operacyjnych (np. usunięcia części lub całości płuca)
- Ocena działań niepożądanych leków wpływających szkodliwie na płuca
- Diagnostyka duszności

Opis badania: Pacjent oddycha przez ustnik aparatu. Po kilku spokojnych oddechach wykonuje maksymalny wydech, a następnie maksymalnie głęboki wdech. W trakcie wdechu podawana jest mieszanka powietrza z dodatkiem gazów znacznikowych (~0,3% CO i ~8% helu). Po maksymalnym wdechu pacjent zatrzymuje oddech na 10 s i następnie wykonuje wydech.

Co najmniej 4 godziny przed badaniem pacjent nie może palić tytoniu, a w dniu badania powinien unikać narażenia na inne zewnętrzne źródła tlenku węgla (np. nie dokładać węgla do pieca). Do prawidłowej oceny wyniku konieczna jest znajomość aktualnego stężenia hemoglobiny we krwi pacjenta, czyli przed badaniem trzeba wykonać morfologię..


Echo serca

Echo serca (USG serca, echokardiografia, UKG, ultrasonokardiografia) jest badaniem, które pozwala na ocenę budowy serca i jego pracy. Podczas badania Echo oceniane są zastawki (ich budowa i funkcja), jamy serca (tj. przedsionki i komory) - oceniane są poprzez pomiar ich objętości, grubości ścian, kurczliwości. Echo serca pozwala również zdiagnozować obecność płynu (np. krwi) w worku osierdziowym (worku otaczającym serce). Echo serca jest badaniem nieszkodliwym, więc nie ma żadnych przeciwwskazań do jego wykonywania. Wykonywane jest w pozycji leżącej. Pacjent leży na leżance na lewym boku, klatka piersiowa musi być odsłonięta by zapewnić lekarzowi dostęp. Na głowicę aparatu (urządzenie w kształcie małego cylindra, które wysyła i odbiera fale dźwiękowe) nakładany jest żel a następnie głowicę przykłada się pod różnymi kątami do klatki piersiowej w okolicy serca. Obrazy powstałe podczas badania pokazywane są na monitorze aparatu i nagrywane na nośniku (taśma VHS lub CD-ROM). Projekcje obrazu serca można także wydrukować na specjalnym papierze.


Ultrasonografia

Ultrasonografia to jedna z nowoczesnych technik w medycynie, podstawowa metoda diagnostyczna. Na podstawie uzyskanych wyników podejmuje się decyzje o leczeniu, profilaktyce lub też odstępuje się od dotychczas stosowanej terapii. USG pokazuje kształt i wielkość poszczególnych narządów. W ten sposób sprawdza się kondycję narządów wewnętrznych, naczyń krwionośnych, stawów czy tkanek. Można wykryć w nich nieprawidłowości, na przykład zgrubienia czy guzy.

Jak przygotować się do badania?

Badanie ultrasonograficzne zazwyczaj nie wymaga specjalnego przygotowania. Czasem, jeśli USG dotyczy jamy brzusznej, lekarz zaleca pacjentowi powstrzymać się od jedzenia na kilka godzin przed badaniem.

Jak przebiega badanie ultrasonograficzne?

Podczas badania ultrasonograficznego pacjent kładzie się na leżance i odsłania część ciała, która ma być zbadana. Następnie lekarz smaruje głowicę ultrasonografu specjalnym żelem i przykłada ją do badanego miejsca. Na ekranie ultrasonografu lekarz uzyskuje obraz przekroju ciała w danym miejscu. Obraz można w każdej chwili zatrzymać, co umożliwia dokładny pomiar narządów. Badanie trwa zwykle około 10 - 20 minut i jest całkowicie niebolesne.