Zakres usług

Oferujemy szeroki zakres badań laboratoryjnych. Skontaktuj się z nami po więcej informacji.

Testy alergiczne wykonuje się w celu potwierdzenia czynnika, który wywołuje występujące u pacjenta reakcje alergiczne. Lekarz na podstawie wywiadu i badania wybiera, które testy i z jakimi alergenami wykonać dla oceny uczulenia u danego pacjenta. Wykonujemy trzy rodzaje testów alergologicznych: testy punktowe skórne, testy płatkowe, testy Polycheck® wykonywane z krwi

Skórne testy punktowe (STP) wykonuje się w celu wykrycia lub potwierdzenia uczulenia u pacjentów z podejrzeniem atopowego zapalenia skóry, a także w uzasadnionych przypadkach sugerujących alergię na lek. A zatem metodę tę stosuje się głównie u chorych z podejrzeniem reakcji typu natychmiastowego, rozwijającej się w ciągu kilku, kilkunastu minut od kontaktu z alergenem i przebiegającej z udziałem przeciwciał klasy E (IgE-zależnej).

Testy te są szczególnie przydatne w diagnozowaniu uczulenia na alergeny powietrznopochodne, czyli zawieszone w powietrzu, takie jak pyłki roślin (traw, drzew i chwastów), roztocze kurzu domowego, alergeny sierści zwierząt lub grzyby pleśniowe. Znajdują zastosowanie również w rozpoznawaniu alergenów odpowiedzialnych za alergiczne i całoroczne zapalenia spojówek i błony śluzowej nosa oraz astmy. Ponadto skórne testy punktowe można wykonać z alergenami pokarmowymi, co czyni je szczególnie przydatnymi u najmłodszych chorych z podejrzeniem alergii pokarmowej.

W skład zestawów testów skórnych wchodzą:

Skórne testy punktowe należą do testów bezpiecznych i wiarygodnych. Powinny być wykonywane w okresie wolnym od objawów (ustalanym indywidualnie dla każdego pacjenta). Chory nie powinien być w trakcie leczenia lekami przeciwhistaminowymi (przeciwalergicznymi). Leki te należy odstawić na ok. 1—2 tygodni przed wykonaniem testów. W przypadku dzieci, z uwagi na konieczność współpracy, testy te zaleca się od 4. roku życia.

Naskórkowe testy płatkowe wykonuje się w diagnostyce alergologicznej różnych odmian wyprysku, a w szczególności w przypadku podejrzenia wyprysku kontaktowego. Lekarz, zlecając te testy, chce ocenić reaktywność skóry na szereg różnych związków chemicznych, z którymi pacjent styka się w życiu codziennym (w domu, szkole, pracy). Zatem testy te służą zbadaniu kontaktowej reakcji immunologicznej. Kontaktowa reakcja immunologiczna zasadniczo rożni się od reakcji natychmiastowej obserwowanej w przypadku testów skórnych, bowiem zachodzi z udziałem komórek pamięci (limfocytów) i ma miejsce po ok. 24 h od kontaktu z alergenem.

Testy płatkowe wykonuje się na niezmienionej skórze pleców, gdzie alergeny umieszczone w wazelinie nakłada się w specjalnych komorach i przykleja za pomocą plastrów. Plastry z alergenami powinny być w ciągłym kontakcie ze skórą przez 48 godzin. Po upływie tego czasu testy się usuwa i dokonuje się pierwszego odczytu. Kolejny odczyt ma miejsce po upływie trzeciej doby (po 72 h) od nałożenia. W trakcie obecności testów na skórze chory nie powinien moczyć tej okolicy pleców.

Polycheck® to badanie, które można bezpiecznie wykonać dzieciom, dorosłym oraz osobom starszym. Nie wymaga specjalnego przygotowania, tj. odstawienia leków czy bycia na czczo. Wystarczy niewielka ilość krwi, żeby jednorazowo ocenić nawet 30 alergenów albo 18 przeciwciał.

Badanie pracy serca metodą Holtera EKG pozwala rejestrować czynność serca przez całą dobę, dzięki czemu można wykryć zaburzenia, których nie pokaże ani elektrokardiogram, ani echo serca. Aparat do badania metodą Holtera wygląda jak walkman. Przytwierdza się go do paska w talii. Odchodzi od niego 7 elektrod, które lekarz przykleja na lewej piersi, wokół serca. Wcześniej odtłuszcza ją spirytusem lub eterem. Mężczyźni muszą to miejsce wygolić.

Noszenie aparatu zwanego holterem w niczym nie może nas ograniczać. Przeciwnie, by badanie było wiarygodne, powinniśmy robić to, co zwykle. Musimy tylko prowadzić dziennik i zapisywać w nim czas posiłków, spacerów, kierowania autem i opisywać objawy (np. kołatanie serca, zawroty głowy, duszności). Jedynym odstępstwem od zajęć jest to, że z holterem nie możemy się kąpać.

Badanie metodą Holtera zleca się w przypadku:

- zaburzeń rytmu serca (kołatania, szybkiego lub nierównego bicia)

- choroby niedokrwiennej serca

- omdlęń i zasłabnięć

- konieczności sprawdzenia pracy wszczepionego rozrusznika serca

Domowe leczenie tlenem (DLT) jest jednym z największych osiągnięć w dziedzinie leczenia przewlekłej niewydolności oddychania w ostatnim ćwierćwieczu. Tlen jest pierwiastkiem niezbędnym do życia.

Zaawansowane stadia przewlekłych chorób płuc prowadzą do upośledzenia utlenowania organizmu. Upośledzenie czynności płuc pojawia się w pewnym okresie choroby i postępuje, zwykle powoli, aż do stanu klinicznego nazywanego niewydolnością oddychania.

Potwierdzono, że DLT nie tylko wydłuża życie chorych ale stabilizuje nadciśnienie płucne i zapobiega ujawnieniu się klinicznych cech serca płucnego. DLT poprawia pracę centralnego układu nerwowego, wspomagając wiele czynności poznawczych, a także poprawiając stan emocjonalny chorych zmniejszając napięcie, lęk i depresję. DLT powoduje obniżenie wskaźnika hematokrytu, zapobiegając chorobie zakrzepowo-zatorowej, zapobiega infekcjom oddechowym i zmniejsza częstość hospitalizacji. Jakość życia chorych poprawia się a koszty ponoszone przez służbę zdrowia zmniejszają się.

Najczęstszą chorobą prowadzącą do niewydolności oddychania jest POChP. Około 80% chorych korzystających z DLT na świecie to chorzy na tę chorobę. Niewydolność oddychania można podejrzewać u chorych z ciężką postacią choroby (FEV <50% wartości należnej). Łatwym nieinwazyjnym sposobem potwierdzenia podejrzenia jest pomiar wysycenia krwi tętniczej tlenem za pomocą pulsoksymetru. Odczyt SaO <90% wskazuje na potrzebę wykonania badania gazów krwi tętniczej (lub kapilarnej) albo skierowania chorego do najbliższego ośrodka DLT.

Jak otrzymać koncentrator tlenu?

DLT (Domowe leczenie tlenem) na NFZ

Do przewlekłego leczenia tlenem w warunkach domowych przy pomocy koncentratora tlenu na NARODOWY FUNDUSZ ZDROWIA, kwalifikują się chorzy na przewlekłe, nienowotworowe choroby płuc w okresie niewydolności oddychania. Kwalifikacja opiera się o wynik badania gazometrycznego krwi tętniczej pobranej w spoczynku, w pozycji siedzącej wykonanej w okresie wyrównania choroby (pacjent oddycha powietrzem atmosferycznym).

Kwalifikacji do leczenia dokonuje lekarz specjalista z oddziału chorób płuc, z którym świadczeniodawca podpisał sformalizowane zasady koordynacji i współpracy. Lekarz kwalifikujący do leczenia musi dysponować aktualnymi wynikami: badania gazometrycznego krwi, badania spirometrycznego, rtg klatki piersiowej PA i boczne, EKG, morfologii krwi z hematokrytem.

W celu skorzystania z refundowanej tlenoterapii domowej zapraszamy do rejestracji w placówce: telefonicznie - 81 462 10 01, lub osobiście - Przychodnia Alergopneuma Sp. z o.o. przy ul. Probostwo 5 w Lublinie.

Oferujemy również możliwość wypożyczenia koncentratora tlenu odpłatnie, bez potrzeby składania jakichkolwiek wyników badań. Cena wypożyczenia koncentratora obejmuje: sprzęt, przewody tlenowe oraz instruktarz.

Placówki w których można wypożyczyć koncentrator tlenu odpłatnie:

- Przychodnia Alergopneuma, ul. Probostwo 5 - tel. 81 462 10 01

- Centrum Medyczne Alergopneuma, ul. Kolejowa 3 - tel. 81 565 90 80

Diagnostyka duszności - "krótkiego oddechu" to pełne badanie sprawności wentylacyjnej płuc za pomocą pełnej spirometrii poszerzonej o zdolność dyfuzyjną gazów (DLCO) i ocena wydolności krążenia i serca za pomocą echokardiografii i innych testów laboratoryjnych.

Echo serca (USG serca, echokardiografia, UKG, ultrasonokardiografia) jest badaniem, które pozwala na ocenę budowy serca i jego pracy. Podczas badania Echo oceniane są zastawki (ich budowa i funkcja), jamy serca (tj. przedsionki i komory) - oceniane są poprzez pomiar ich objętości, grubości ścian, kurczliwości. Echo serca pozwala również zdiagnozować obecność płynu (np. krwi) w worku osierdziowym (worku otaczającym serce). Echo serca jest badaniem nieszkodliwym, więc nie ma żadnych przeciwwskazań do jego wykonywania. Wykonywane jest w pozycji leżącej. Pacjent leży na leżance na lewym boku, klatka piersiowa musi być odsłonięta by zapewnić lekarzowi dostęp. Na głowicę aparatu (urządzenie w kształcie małego cylindra, które wysyła i odbiera fale dźwiękowe) nakładany jest żel a następnie głowicę przykłada się pod różnymi kątami do klatki piersiowej w okolicy serca. Obrazy powstałe podczas badania pokazywane są na monitorze aparatu i nagrywane na nośniku (taśma VHS lub CD-ROM). Projekcje obrazu serca można także wydrukować na specjalnym papierze.

Ultrasonografia to jedna z nowoczesnych technik w medycynie, podstawowa metoda diagnostyczna. Na podstawie uzyskanych wyników podejmuje się decyzje o leczeniu, profilaktyce lub też odstępuje się od dotychczas stosowanej terapii. USG pokazuje kształt i wielkość poszczególnych narządów. W ten sposób sprawdza się kondycję narządów wewnętrznych, naczyń krwionośnych, stawów czy tkanek. Można wykryć w nich nieprawidłowości, na przykład zgrubienia czy guzy.

Jak przygotować się do badania?

Badanie ultrasonograficzne zazwyczaj nie wymaga specjalnego przygotowania. Czasem, jeśli USG dotyczy jamy brzusznej, lekarz zaleca pacjentowi powstrzymać się od jedzenia na kilka godzin przed badaniem.

Jak przebiega badanie ultrasonograficzne?

Podczas badania ultrasonograficznego pacjent kładzie się na leżance i odsłania część ciała, która ma być zbadana. Następnie lekarz smaruje głowicę ultrasonografu specjalnym żelem i przykłada ją do badanego miejsca. Na ekranie ultrasonografu lekarz uzyskuje obraz przekroju ciała w danym miejscu. Obraz można w każdej chwili zatrzymać, co umożliwia dokładny pomiar narządów. Badanie trwa zwykle około 10 - 20 minut i jest całkowicie niebolesne.

USG Doppler służy ocenie stanu tętnic i żył. Specyfika badania polega na wykorzystaniu zmiany częstotliwości fal ultradźwiękowych, które odbijają się od krwinek płynących w naczyniach krwionośnych (tzw. efekt Dopplera). Następnie fala dźwiękowa jest przetwarzana na obraz badanej części ciała. USG Doppler jest nieinwazyjne i bezbolesne.

Spirometria (badanie spirometryczne) jest najważniejszym z badań czynnościowych układu oddechowego, czyli badań, które pozwalają na obiektywną ocenę czynności płuc.

Podczas spirometrii ocenia się objętość powietrza wydychanego i wdychanego do płuc. Badanie polega na oddychaniu przez ustnik aparatu. Wykonuje się zwykle tzw. spirometrię podstawową, a często również spirometrię po inhalacji leku rozkurczającego oskrzela (czasami określaną jako „spirometria z oceną odwracalności obturacji”).

Immunoterapia swoista (alergenowa) polega na podawaniu choremu alergenów. Rozpoczyna się od małych dawek, które z czasem są zwiększane. Terapia zazwyczaj trwa od 3 do 5 lat i polega na zmniejszeniu wrażliwości na czynnik wywołujący. Jej skuteczność jest udowodniona naukowo zarówno u dzieci, jak i dorosłych.